"مبارزه با حیوانات موذی" ، کارگاه نقاشی" ،" کارگاه آموزش تفکیک زباله "،" مسابقه بسکتبال خیابانی" ،" طرح جهادی "137 و............

اینها نمونه هایی از چادرها و تبلیغاتی هستند که به وسیله شهرداری در میادین اصلی نصب شده اند.

برپایی چادرهای آموزشی از آموزش چگونگی گرفتن موش تا آموزش نقاشی کودکان . عرضه تله های موش نیز از دیدنیهای جالب این چادرهاست .

برگزاری مسابقات محلی در این فصل سرما از کارهای جالب شهرداری است که شهردار آن با خیالی ساده و به امید فتح شوراها بودجه های کلانی را به این کارها اختصاص داده و غافل از اینکه اینجا ایران است و دست ها زود رو می شود.

اواخر فصل تابستان ناگهان تابلوهایی در سراسر شهر مشاهده شد با این عنوان " طرح جهادی 137 " و تعجب شهروندان تهرانی را بر انگیخت "که بابا تو این مملکت کارهای با برنامه ریزی درست انجام نمیشه چه برسه به جهادیش" و این ذهن سیاسیون را به تأمل واداشت که به طور حتم شهردار تهران با شکستی که از دوستان اصولگرایش در انتخابات ریاست جمهوری خورد این بار در کسوت شهردار به قصد فتح دوباره وارد گود شده و شوراها بهترین نقطه این نبرد بود .

ترکیب فعلی شورای تهران نیز باب میل شهردار نیست ، اختلافات میان شهرداری با شورا بر سر پروژه منوریل گواه صدق این مدعاست و باز این مسئله ذهن ها را به خود معطوف نمود.

با توجه به این نکته شهرداری تهران بودجه کلانی را در اختیار دارد قالیباف پروژه خود را شروع کرد . اول در نظر آمد که شهردار به مانند خلف سابق خویش قصد آسفالت و لکه گیری چاله ها را دارد اما این خیالی بود خام چرا که تعمیر معابر و اصلاح پیاده رو ها و کوچه ها در دستور کار قرار داشت .

اولین جایی که به نظر می آید خیابان ولیعصر بود ، پیاده رو ها کنده شدند و جای سنگ های قبلی را سنگ ای زیباتر جدیدی گرفتند ، جوب ها در حال تعمیر قرار گرفت و..... همه شاهدند که شهر چه چهره ای را به خود گرفته ، چهره ای در حال تعمیر و کمی شبیه شهری جنگ زده.

این پروژه با این حجم زیاد و این زمان طولانی در حالی انجام می گیرد که مردم همه این واقعیت را لمس می کنند که شهرداری دارد برای مردم کار میکند.

اما این یک روی سکه است

اول گفتم اینجا ایران است ، با طولانی شدن این پروژه سئوال هایی در ذهن ها جاری شده که این بودجه چه لزومی داشت که برای این نوع کارها خرج شود؟ اصلاً جداول کنار خیابان چه مشکلی داشتند که باید جایشان را سنگ های گران قیمت کار گذاشته شود ؟ کارخانه سنگی که با آن قرارداد بسته متعلق به کیست که چنین سودی را نصیب خود کرده ؟ و کلام مرسوم ایرانیان ، چه قدر آدم از بغل این ماجرا دزدی کرده اند.

و این نکته مهمی بود که آقای قالیباف با داشتن مدرک دکترای استراتژیک به آن پی نبرده و با مسابقات و چادرهایی که در شهر راه انداخته این شک را بیشتر در میان مردم ایجاد کرده که قالیباف به دنبال ریاست جمهوری است .

و این رو بازی کردن شهردار تهران همانند انتخابات ریاست جمهوری بدون شک منجر به شکست وی در شوراها خواهد شد و با اختلافاتی که در میان اصولگرایان هست این اصلاح طلبان هستند که با چراغ خاموش برنده این انتخابات هستند.

و این نتیجه علاقه بیش از حد به قدرت است و آقایان از گذشته پند نمی گیرند.

برنده کیست؟  

در پی اعلام اسامی تأیید صلاحیت نامزدهای شوراها بر خلاف انتظار اصلاح طلبان اکثر کاندیداهای مطرح این جریان در تهران از سوی هیأت نظارت تآیید شدند ولی در شهرهای بزرگ و مهم تیغ تیز رد صلاحیت دامن اصلاح طلبان را گرفته است .

اما این سئوال مطرح است که چرا هیئت نظارت چنین رفتاری را از خود نشان داده است . آیا جناح حاکم بر فتح دوباره (بهشت) تهران آنچنان واقف و امیدوار است که اجازه ورود اصلاح طلبان پایتخت را به مبارزه انتخاباتی داده است ؟

اما در شهرستانها درست حالت برعکس را برای آنان دارد یعنی آنها امید چندانی به پیروزی نداشتند و به همین علت دست به قلع وقمع اصلاح طلبان زدند تا با این کار بتوانند مشارکت مردم را در این شهرها کاهش داده و در نبود یک مبارزه انتخاباتی سالم شوراها را به چنگ خود درآورند..

اما به راستی اصولگرایان فاتح اصلی این انتخابات خواهند بود؟ مخصوصاً در تهران که دست به این ریسک بزرگ زده اند و اجازه حضور رقیبی را داده اند که تا به امروز از حضور آنان در تمامی ارکان نظام هراس داشتند و بعد از 3 تیر دست به تصفیه آنان زدند . هراسی که گاه خود را به شکل مخالفت با سفرهای محمد خاتمی نشان می داد و گاهی به شکل تعطیلی روزنامه های اصلاح طلب و روزی در قامت عدم ثبت نام دانشجویان اصلاح طلب.

با اختلافی که در جریان محافظه کار افتاده و آنها به 2 دسته طرفداران احمدی نژاد و حامیان قالیباف تقسیم شده اند  و شواهد ظاهری پیروزی قالیباف را در این دوره نشان می دهد اما با شدت گرفتن این اختلافات به نظر می رسد اصلاح طلبان با چراغ خاموش برنده این انتخابات باشند .

آیا جریان چهارمی در راه است؟

شیخ مهدی کروبی در کنفرانس مطبوعاتی اخیر خود به شکل گیری جریان چهارمی در عرصه سیاسی کشور اشاره کرد ، اگر چه خبرنگاران حاضر در جلسه به راحتی از این مسئله عبور کردند ولی این پیام هشداری بود برای گروههای سیاسی کشور به خصوص اصلاح طلبان.

در دسته بندی جریانات سیاسی در سالهای اخیر و به خصوص در انتخابات سه دوره اخیر جریان سومی وارد مبارزات انتخاباتی شد که شاخص ترین این گروهها " آبادگران " بودند که توانستند در انتخابات شوراها پیروز شوند و پله پله  مراکز حکومتی را در دست گرفتند ، این جریان که خود را جریان سوم می نامید با استراتژی تخریب گذشته وارد میدان شد آبادگرانیها جز ولی فقیه کسی دیگر را در نظام سیاسی کشور قبول نداشتند و به تمامی مسئولان گذشته به دیده یک دزد و غارتگر بیت المال نگاه می کردند ، محمود احمدی نژاد یک نمونه کاملی از این جریان است .

در جناح اصلاح طلب کشور شاید جریان سوم را بتوان در گروه مهدی کروبی خلاصه کرد با این تفاوت که آنها نیز ولایت فقیه را قبول داشتند اما یک سری انتقادات را نیز به شخص رهبری به خصوص در جریان انتخابات نهم به وی داشتند ، شیخ مهدی کروبی نیز به جز حامیان خود تمامی اصلاح طلبان را مورد حمله قرار داد و آنها را باعث شکست جنبش اصلاح طلبی در ایران دانست خود آقای کروبی در این کنفرانس جریان هم اندیش خود را جریان سوم اصلاحات نامید .

اما جریان چهارم چه کسانی هستند ؟ اصولگرایان جوانی که دولت جدید نیز آنها را برای تشکیل یک حکومت اسلامی ارضاء نکرده است ؟ و یا اصلاح طلبان جوانی که ناامید از عملکرد سران فعلی خود دست به تشکیل یک جریان دیگری می خواهند بزنند ؟

به نظر می رسد جریان چهارم از جنبش اصلاح طلبی سر به بیرون بیاورد چرا که در جریان مقابل با تمامی اختلافاتی که می تواند در میانشان به وجود بیاید ، به دلیل تبعیت محض از مقام ولایت به سرعت می توانند وحدت خود را حفظ کنند

اما در جریان اصلاح طلبی اینطور نیست اگر چه سید محمد خاتمی به عنوان یک رهبر معنوی در اصلاحات شناخته می شود ولی گروههای اصلاحات هر یک به خاتمی به گونه ای که خودشان می خواهند نگاه می کنند و اساساً محمد خاتمی نیز نمی خواهد رهبری این جریان تکه تکه شده را به عهده بگیرد و به دنبال ترویج نظریات خود در جهان است .

جوانان اصلاح طلبی که در انتخابات ریاست جمهوری با امید وارد صحنه شده بودند و با یک شکست غیر منتظره روبرو شدند امروز نیز در آستانه انتخابات شوراها و اختلاف سران اصلاحات  منتظر شکستی دیگر هستند و شاید به فکر راه اندازی یک جریان دیگری از تبار اصلاح طلبی بیفتند، اصلاح طلبانی که به راستی می خواهند دست به اصلاحات در ساختار حکومت یکدست کنونی بزنند.

شاید با راه اندازی این جریان سران اصلاح طلبی نیز به اشتباهاتشان در قبال این جوانان پی ببرند که آن موقع نیز بسیار دیر شده است زیرا دیگر آنان جایگاهی به مراتب بد تر از امروز در عرصه سیاسی دارند و هم اکنون باید به فکر خویش باشند.

باید منتظر بود تا ببینیم این جریان چهارم از چه کسانی و با چه نوع نگرشی در عرصه سیاسی کشور به وجود میاید .